جامعه‌ای آماده شعله‌ور شدن و بن‌بست سرکوب

جامعه‌ای آماده شعله‌ور شدن و بن‌بست سرکوب آخوندها:

 

قیام مردم مهاباد

بعد از گذشت چندین روز از قیام جوانان مهابادی، در حالی که فضای مهاباد و بسیاری شهرهای دیگر هنوز از ابراز خشم جوانان ملتهب است، سردمداران نظام هم‌چنان از ضربه‌یی که خوردند آه و فغان می‌کنند. این وضعیت در گزارشی از خبرگزاری حکومتی فارس تحت عنوان «نگاهی به ماجرای مهاباد؛ واکنش وجدان جمعی چرا و چگونه؟» منعکس شده است که می‌شود از آن فهمید نظام تا کجا از جوانان رو دست خورده و غافلگیر شده است.
این خبرگزاری حکومتی در ابتدا با جملاتی از قبیل «نخستین آسیبی که در واکنش‌های جمعی... به چشم می‌خورد برانگیختگی آنی و دفعی بودن آن است»، به این واقعیت اذعان کرده است که جامعه مثل یک انبار باروت می‌ماند و در این شرایط هر کدام از اعتراضاتی که با کوچکترین بهانه‌یی شکل می‌گیرد، می‌تواند حکم جرقه‌یی را برای این انبار انفجاری داشته باشد. سپس به صراحت هشدار می‌دهد که «این حادثه... به‌عنوان مسأله‌ای اجتماعی و تکرار‌پذیر جای واکاوی و بررسی دارد». یعنی این‌که مطمئناً این اولین و آخرین بار نیست و با این وضعیت درب و داغانی که نظام دارد باید آماده‌باش تکرار سناریو مهاباد در جاهای دیگر هم باشیم!
اما نکته جالب‌تر اذعان این خبرگزاری حکومتی به بن‌بست سرکوب نظام از یک طرف و روحیه عصیانگر و شورشی و حق‌طلبانه جوانان از طرف دیگر است. «اساساً روحیه کنجکاوی موجود در جوانان، وجود افرادی بیکار و امثالهم، عده‌یی را هم ناخواسته در کنار افراد تحریک شده قرار می‌دهد و در مدت زمان کوتاهی سیاهی لشگر مورد نیاز خود را آماده می‌یابد. به‌رغم همه خویشتنداری و صبوری که نیروهای انتظامی نشان دهند کافی است شلیک یک تیر از سوی عوامل گروهک‌ها و کشته‌سازی مثل ندا آقا سلطان، باعث شعله‌ور شدن و بحرانی شدن قضیه شود». یعنی از یک طرف نیاز دارند که با ایجاد فضای رعب و وحشت وسرکوب، آتشی را که دارد گر می‌گیرد خفه کنند ولی از طرف دیگر از شلیک یک گلوله هم وحشت دارند. چرا؟ چون شلیک فقط یک تیر! کافی است که «باعث شعله‌ور شدن و بحرانی شدن قضیه» بشود که در آن صورت دیگر راه برگشتی برای نظام باقی نخواهد ماند. به این می‌گویند «بن بست!»
جامعه‌ای که زیر فشار سرکوب و اقتصاد منهدم شده و بیکاری و فقر و گرسنگی می‌باشد و بالاترین درجه قابل تصور انفجاری را دارد، در مقابل هر جرقه‌یی می‌تواند در معرض انفجار قرار بگیرد. به‌ویژه که چشم مردم و جوانان به‌ مقاومتی سازمان‌یافته و سراسری و یک ارتش آزادیبخش ملی دوخته شده است که می‌تواند همه بحرانهایی که نظام را در بر گرفته است، در جهت سرنگونی سمت داده و در نهایت رژیم آخوندی را به زباله‌دان تاریخ بیافکند.