خامنهای در جمع ایادی رژیم که تحت عنوان کارگر به دیدار او رفته بودند
گفت: کلید حل مشکلات اقتصادی کشور در لوزان و ژنو و نیویورک نیست و تقویت
تولید داخلی تنها راه علاج مشکلات است. وی در ادامه سخنانش اعتراف
کرد به فرض اینکه تحریمها هم برداشته شود، رفع تحریمها نمیتواند جلوی
تلاش عمومی سازمانیافته و برنامهریزی شده را برای رونق تولید داخلی
بگیرد. خامنهای همچنین از مصرفکنندگان خواست با درک مصالح کشور بر برندها
و مارکهای خارجی چشمبندند وکالاهای داخلی را مصرف کنند. پیش از علی
خامنهای، علی شمخانی دبیرشورای عالی امنیت رژیم نیز گفته بود: مرتبط
نمودن حل مشکلات اقتصادی کشور با مذاکرات هستهیی موجب آسیب پذیرشدن اقتصاد
کشور میشود. دبیر شورای امنیت رژیم بر طبل توخالی اقتصاد مقاومتی
خامنهای دمیده و پیشرفت و اصلاح ساختاری در رژیم را از طریق ’تقویت ساخت
درونی و حضور مؤثرمردم’ میسر دانسته بود. امامی کاشانی امام جمعه
نمره موقت خامنهای در تهران نیز به تبعیت از ولیفقیه ارتجاع گفته است:
”مشکل در کشور است، حلش نه در لوزان نه در نیویورک نه در مذاکرات، گرچه نقش
دارد، جداً هم نقش دارد، ولیکن نکته مهم این است که حرکت ملت ایران، حرکت
کشور بر اساس اقتصاد سالم و نجات از مشکلات به دست خود ماست. همین تولید،
فعالیتهای تولیدی، این موجب میشه اقتدار کشور را و ضمناً پشتوانه میشود“.
از سخنان ولیفقیه و اظهارنظر رسانهها و مهرههای باند او چنین برمیآید
که بعد از رفع تحریمها هم آبی برای رژیم گرم نمیشود. قبلاً بعضی از
اقتصاددانان وابسته به باند رفسنجانی - روحانی نیز هشدار داده بودند که
باند رفسنجانی- روحانی بیش از اندازه دل در گرو رفع تحریمها نبندند و حتی
اسحاق جهانگیری معاون آخوند روحانی ضمن یک فقره ذکر مصیبت در مورد مشکلاتی
که دولت آخوند حسن روحانی
با آن مواجه است، در مصاحبهای با سالنامه نوروزی روزنامه دنیای اقتصاد،
ضمن اعتراف نسبت به اوضاع بد اقتصادی و ابراز بدبینی نسبت به بهبود شرایط
اقتصادی، اضافه کرده بود ”لغو یکباره تحریمها نیز نمیتواند برای اقتصاد
درهم شکسته رژیم مفید فایده باشد و حتی به فرض اینکه تحریمها یکباره هم
لغو شود ”لغو یکباره تحریمها با انجام توافق بهمثابه افزایش مطالبات مردم
است“. یحیی آل اسحاق یکی از مهرهها و کارشناسان اقتصادی وابسته
به باند خامنهای نیز با فرض چشمانداز لغو تحریمها، همانند جهانگیری
معتقد است که با لغو تحریمها ”ممکن است بازار داخلی تشنه کالاهای خارجی شود
و با توجه به تشنگیهای به جا مانده از قبل که ناشی از تقاضا برای قطعات،
ماشینآلات و سایر کالاهاست، منجر به واردات گسترده و تضعیف تولید داخل شود
و ممکن است که حتی از این توافق آسیب اقتصادی برجا بماند“. صرف نظر
از شعارهای اقتصاد مقاومتی خامنهای و دمیدن ایادی و مهرههای باند او به
تنور خاموش این اقتصاد من درآوردی، اشکال اساسی که کارشناسان اقتصادی رژیم
بر اقتصاد درهم شکسته وارد میدانند این است که ساختار اقتصادی رژیم
(وارداتی و غیرتولیدی) باعث میشود که رفع تحریمها نیز نتواند مشکل
آنچنانی از بنبست اقتصادی رژیم حل بکند. واقعیت هم این است وقتی بر
اثر سیاستهای ضدمردمی رژیم، از یکطرف اموال مردم خرج سرکوب و صدور تروریسم
و دخالت در کشورهای منطقه و پروژه اتمی میشود و بر اثر آن پولی نیست که
وارد سرمایهگذاری در ساختار تولید کلان کشور شود، و از طرف دیگر رانتهای
حکومتی با واردات بیرویه و قاچاق گسترده کالا، به قیمت پرکردن جیب خود،
تولیدات اندک داخلی را نیز به تعطیلی میکشانند، قطعاً لغو تحریم هیچ
معجزهای نمیکند و این را بیش از همه ولیفقیه ارتجاع و سایر سردمداران
رژیم میدانند. بنا به اعتراف سران رژیم سالانه تنها چیزی بین 20 تا
30میلیارد دلار که معادل بودجه کل عمرانی یک سال کشور است قاچاق وارد کشور
میشود. بنابراین آزاد شدن پولها و برداشته شدن تحریمهای اقتصادی چیز
چندانی به سفره خالی مردم اضافه نمیکند، زیرا به فرض رفع تحریمها مافیاهای
اقتصادی حکومتی باز هم بر سرنوشت اقتصاد حاکم هستند و قبل از اینکه مردم
از آن بهرهمند شوند، جیب آنها پر میشود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر