۱۳۹۴ اردیبهشت ۲۴, پنجشنبه

ايران - «گردشگری یا غارتگری»

«گردشگری یا غارتگری»

زاینده رود

 آخرین باری که یک فرد خارجی به‌عنوان توریست یا گردشگر توانست آزادانه و با طیب خاطر وارد ایران شود و فرهنگ ایرانی را در کتاب‌های خودش درج کند و به جهان معرفی کند یک ایتالیایی به‌نام مارکو پولو بود. بعد از آن به‌خاطر بی‌لیاقتی حاکمان دوران، هیچ وقت ایران نتوانست در موضوع گردشگری در جایگاه اصلی خودش قرار بگیرد. چه رسد به دربار ولی‌فقیه مرتجع در زمان حال که دیگر جایی برای صحبت در مورد گردشگری باز نگذاشته و برعکس تمام شرایط را برای خروج گردشگران فراهم کرده است. کشورهای پیشرفته به خوبی ‌نیاز آدمی را به سفر دریافته‌اند و برای افزایش جذب گردشگر هرکاری می‌کنند تا تحولی شگرف، و با ثبات در اقتصاد خود ایجاد کنند. میل سفر به اقصی نقاط، دیدن آثار پیشینیان و ماجراجویی‌ها آنها، آرزویی است که برای بشر بی‌انتهاست. پدیده توریسم می‌تواند یکی از منابع نامحدود کسب درآمد برای کشورها باشد. از این رو کشورهایی که دارای چنین امکانی هستند می‌کوشند تا جاذبه‌های گردشگری را در کشور خود ارتقاء بخشند. ایران که از جمله تمدنهای قدیمی جهان است و دارای آثار دیدنی بی‌نظیری است در کجای این مسیر قرار گرفته؟

بر اساس گزارش یونسکو ایران جزء 15 کشور دارنده جاذبه‌های توریستی جهان است. اما ترکیه که هفده پله پایین‌تر از ایران است، با درآمدی نزدیک به 30میلیارد دلار، آمار جذب توریستش هفت برابر ایران است. به‌گفته مسعود سلطانی‌فر (رئیس سازمان گردشگری رژیم) : «الان رتبه ما به‌لحاظ گردشگری بین دویست کشور دنیا 48 است». رقم فعلی توریسم در جهان به عدد یک میلیارد و دویست میلیون رسیده است. سهم ایران به برکت حاکمیت منحوس آخوندی کمتر از چهارده دهم درصد است. به گزارش خبرگزاری حکومتی مهر، سازمان جهانی شورای سفر (WTO) با بررسی وضعیت صنعت توریسم در ۱۸۱ کشور جهان ایران را در رتبه ۱۱۴ قرارداد و گفت که وضعیت گردشگری ایران تا سال ۲۰۲۰ با رکود مواجه می‌شود و این عدد به ۳.۸ درصد می‌رسد. به گفته کارشناسان گردشگری، پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که در منطقه خاورمیانه، در ۱۰ سال آینده‌، ایران در رتبه‌های آخر این رده‌بندی می‌ایستد. در زیر به چند دلیل آن اشاره می‌کنیم.
اگر سری به آثار تاریخی یا اماکن طبیعی اصفهان بزنید، تخریب آنها را به‌وضوح می‌توانید ببینید. یکی از این نمونه‌های حاصل از سوء مدیریت و بی‌کفایتی، خشکیدن و نابودی زاینده رود و تالاب گاوخونی است. فردی به‌نام «خاتمی» از دست‌اندرکاران پروژه نابودی زاینده رود بود که با یک طرح کارشناسی مخرب، مسیر زاینده رود را قبل از ورود به اصفهان به سمت شهرستان یزد و رفسنجان تغییر داد که باعث شد زاینده‌رود خشک شود و به‌این طریق، راه گردشگری را هم خشک کرد. یکی از آثار تاریخی و ملی برای مردم اصفهان «کوه کله» است که درگذشته نمای زیبایی داشت، اما در حال حاضر عوامل و باندهای چپاولگر رژیم، اقدام به تخریب تدریجی این بنا کرده و زمینهای آن‌را جهت احداث ساختمان در اختیار اعضای باند خودشان قرار داده‌اند. از جمله بناهای دیگر که در معرض نابودی قرار دارد، آتشکده اصفهان است که هنوز بعد از چندین سال، مسیر تردد برای بازدید کنندگان وجود ندارد.

در ارومیه، جمعی از اندیشمندان، نویسندگان و اهل قلم‌ با تجمع در برابر سازمان به‌اصطلاح میراث فرهنگی این شهر به سکوت کارگزاران این سازمان در برابر تخریب بازار تاریخی ارومیه که یکی از مهمترین جاذبه‌های گردشگری این شهر است اعتراض کردند.
اما امری که بارها مسأله ساز بوده، موضوع دستگیری گردشگران خارجی است. در یک نمونه، وزارت‌خارجه اسلوواکی اعلام کرد چند گردشگر این کشور توسط رژیم ایران بازداشت شده‌اند. مطبوعات اسلوواکی نوشتند: «شش شهروند این کشور که با پاراگلایدر پرواز می‌کردند، توسط رژیم ایران دستگیر شدند. این برای دومین بار در طول شش ماه است که شهروندان اسلواکی در ایران بازداشت می‌شوند». البته اسلواکی تنها کشوری نیست که از این ابراز محبت آخوندها نسبت به گردشگران بهره‌مند می‌شود، اکثر کشورها، در این موارد یک یا چند نمونه دستگیری را در ایران تجربه کرده‌اند. انگلیسی، آمریکایی، سوئیسی، فرانسوی، و...
از سوی دیگر هم‌چنان‌که هادی حق‌شناس نماینده مجلس رژیم از بندر انزلی در مصاحبه با خبرگزاری حکومتی ایرنا گفت: «طرح جیره‌بندی بنزین به صنعت گردشگری لطمه شدیدی وارد کرده است. برای مثال شهرستان بندر انزلی دارای ‪ ۱۳۲‬هزار نفر جمعیت است که معیشت بسیاری از آنان از هتل‌داران، صاحبان رستورانها، صاحبان قایقهای گردشگری، فروشندگان مواد غذایی و...، بستگی تام به گردشگری دارد و هم‌اکنون دچار مشکل شده‌اند».‬‬‬‬‬‬‬‬

واقعیت این است در حالیکه کلیه کشورها، به‌خصوص کشورهایی مثل ایران که دارای آثار باستانی و گردشگری فراوان هستند، این صنعت را به منبع درآمدی برای کشورشان تبدیل کرده‌اند، ولی در نظام آخوندی این صنعت نیز مانند سایر صنایع روح و رمق لازم را ندارد و عملاً همان‌طور که گفته شد به‌رغم ظرفیت گسترده ایران برای جذب گردشگر، در پایین‌ترین حد ممکن قرار دارد.

 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر